Ortak Tarım Politikası (OTP)

Avrupa Birliği’nin (AB) en eski politikalarından birisi olan Ortak Tarım Politikası, 1962 yılında, altı tarımsal ürün (hububat, domuz eti, yumurta, kümes hayvanı eti, meyve-sebzeler ve şarap) için ortak piyasa düzeni kurulmasıyla birlikte oluşturuldu. O dönemden beri OTP üzerinde önemli değişiklikler yapıldı ve halen de yapılmaya devam ediliyor.

OTP, AB’nin en önemli politikalarından birisidir ve tarımsal harcamalar, halihazırda AB bütçesinin neredeyse %40’ını teşkil etmektedir

 

Ortak Tarım Politikası, çiftçileri aşağıdaki uygulamalar aracılığıyla destekler:

Doğrudan ödemeler: Çiftçilere, kırsal alanların bakımı gibi çeşitli kamu hizmetleri karşılığında ücret sağlanması amacıyla, gelir desteği şeklinde doğrudan ödemeler yapılır.

Kırsal kalkınmaya yönelik önlemler: Kırsal bölgelerin özel ihtiyaçları ve bu bölgelerin karşılaştıkları zorlukları ele alan önlemler uygulanır.

Ortak Piyasa Düzeni: Uzun yıllar boyunca ortak piyasa düzenine ilişkin uygulamalar OTP’nin önemli bir kısmını oluşturmuş ve tarımsal ürünlerin üretimi ve ticaretine yön vermiştir. Bu uygulamaların amacı piyasayı istikrarlı hale getirmek, tarımsal üretimi artırmak ve çiftçi gelirlerinde istikrar sağlamaktır. Söz konusu uygulamalar, daha önceleri Avrupa’daki tarımsal üretimin yaklaşık %90’ını kapsamaktaydı ve 21 OPD çerçevesinde düzenlemişti. Bu OPD’ler daha sonra; bir veya birden fazla tarım ürünüyle ilgili piyasa-üretim-ticaret konularının Avrupa Birliği tarafından yönetilmesine imkan tanıyan tek bir OPD düzenlemesine dönüştürüldü. Bu düzenleme kapsamında, tarım piyasalarının işleyişini iyileştirmeye yönelik özel politika araçları da sunulmaktadır.

 

Önlemler şunları içerir:

  • -Risk yönetim planı ve sektörlere özel destek (örneğin, meyve ve sebze, şarap, zeytinyağı sektörleri, okul planları) sağlayan, tarım piyasalarına ne şekilde müdahale edileceğini belirleyen (kamu müdahalesi veya özel depolama) çeşitli parametreler
  • -Tarımsal ürünlerin pazarlanmasıyla ilgili kurallar (örneğin, pazarlama standartları, etiketleme) ve üretici ile şubeler arası yapıların işleyişi.
  • -Uluslararası ticaretle ilgili hususlar (örneğin, lisanslar, gümrük tarife kotası yönetimi, içe veya dışa dönük işleyiş) ve rekabet kuralları.

 

Sağladığı avantajlar nelerdir?

  • -İlk yürürlüğe girdiği dönemden beri OPD; pazarın istikrara kavuşturulması, tarımsal üretimin artırılması ve çiftçi gelirlerinde istikrar sağlanması noktasında önemli bir rol üstlenmiştir.
  • -Çiftçilerin pazarlık gücünü artırmak ve onları daha güçlü bir konuma getirmek amacıyla OPD, üretici örgütlerinin kurulması ve geliştirilmesini de desteklemektedir.
  • -AB, piyasaları istikrara kavuşturmak ve tarımla geçinen topluluklara daha iyi bir yaşam standardı sağlamak amacıyla, kamu müdahalesi ve özel depolama olarak adlandırılan uygulamalar geliştirmiştir. Ayrıca kamu veya özel depolama kapsamındaki ürünlerin, uzun vadeli depolama için uygun ve aynı zamanda düzgün, makul ve pazarlanabilir kalitede olmalarının sağlanması da hedeflenmektedir.
  • -Ortak pazarlama standartlarının uygulanması, tüketicilerin korunmasını sağlayarak, tarımsal ürünlerin standart ve uygun kalitede olmalarını sağlar. Tarımsal ürünlerin pazarlanması için çeşitli standartların uygulanması, bu ürünlerin üretimi, pazarlanması ve kalitesine ilişkin ekonomik koşulların da iyileştirilmesine katkıda bulunabilir.
  •